Sunday, 22 June 2014

ခရစ္ယာန္တုိ႕ရဲ႕ ေသျခင္းနဲ႕အသက္ရွင္ျခင္း

ခရစ္ယာန္တုိ႕ရဲ႕ ေသျခင္းနဲ႕အသက္ရွင္ျခင္း 
ရွင္ေယာဟန္ ၆/၅၁-၅၈  

ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ႏုိ၀င္ဘာလ ေရာက္လာတုိင္း ကက္သလစ္အသင္းေတာ္ဟာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အစဥ္ အလာ တစ္ခု ျဖစ္တ့ဲ ေသလြန္ေသာပုဂုိလ္မ်ားအတြက္ဆုေတာင္းေပးျခင္းနဲ႕ ကက္သ လစ္သခၤ်ဳ ိင္း ေတာ္မ်ား အား  ေကာင္း ခ်ီးေပးျခင္း ကုိ လြန္ခဲ့တ့ဲ ၁၁ ရာစုကတည္းက်င္းပလာခဲ့ပါတယ္။ ႏုိ၀င္ဘာ ၁ ရက္ေန႕ကုိ သူေတာ္ သူျမတ္ အေပါင္းတုိ႕ရဲ႕ပြဲ ေန႕လုိ႕ ၈ ရာစု မွာသတ္မွတ္ျပီး ႏုိ၀င္ဘာ ၂ ရက္ကုိ သခ်ၤဳ ိင္းပြဲ အျဖစ္က်င္းပ လာ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီက နစုိးကုန္းရြာ ဟာလည္း ဒီကက္သလစ္ဘာသာရဲ႕ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ထုံးတမ္းစဥ္လာ ဘာသာေရးပြဲ ေတာ္ကုိ ဒီအခ်ိန္အခါေရာက္တုိင္း စီကား သုိက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပႏုိင္ျခင္းအတြက္လည္း ဂုဏ္ယူ ရပါတယ္။  

ဒီႏွစ္ကုိ ရဟန္းမင္းၾကီး ၁၆ ေျမာက္ ေဘေနဒစ္ က Year of Faith (ယုံၾကည္ျခင္းႏွစ္) အျဖစ္ လြန္ခဲ့တဲ့လ၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၁၊ ရက္ေန႕က စတင္ဖြင့္လွစ္လုိက္ပါတယ္။ ဒီယုံၾကည္ျခင္းႏွစ္ က်င္းပျခင္း ဟာ ေနာင္ႏွစ္ခါ ၂၀၁၃ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၄ ရက္ေန႕ မွာ အဆုံးသတ္မွာျဖစ္တယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ အတြင္းမွာ ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္ဟာ ထူးျခား သမုိင္း၀င္ပြဲေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ရဟန္းမင္းၾကီး ရုံးစုိက္ရာ ဗာတီကန္နန္းေတာ္မွာ က်င္း ပခဲ့တယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ေတြထဲမွာ ဒုတိယဗာတီကန္ေကာင္စီ (၁၉၆၂-၁၉၆၅) က်င္းပျခင္းရဲ႕ ႏွစ္ (၅၀) ေျမာက္ပြဲေတာ္ကုိ က်င္းပခဲ့ၾကတယ္။ ကက္သလစ္အသင္းေတာ္ရဲ ဘုရားစကားစာအုပ္ၾကီး လုိ႕ ေခၚတြင္တ့ဲ Catechism of Catholic Church – CCC, ထုတ္ေ၀ျခင္းရဲ႕ ႏွစ္ (၂၀) ေျမာက္ ပြဲကုိက်င္းပခဲ့တယ္။ ေအာက္တုိ ဘာလ ထဲမွာပဲ ကမၻာတစ္၀ွမ္းလုံးက ကုိယ္စားလွယ္ ကက္သလစ္ဆရာေတာ္ၾကီး (၂၀၀) ပါး တုိ႕ဟာ ဗာတီ ကန္မွာ စုရုံးျပီး ညီလာခံ က်င္းပၾကတယ္။ New Evangelization ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ေဆြးေႏြး စည္းေ၀းၾက တယ္။ ေနာက္ ခုနကေျပာသလုိ Year of Faith ယုံၾကည္ျခင္းႏွစ္ကုိ လည္း ရဟန္းမင္းၾကီးကေၾကညာခဲ့တယ္။ ၾကားျဖတ္အထူး အစီအစဥ္တစ္ခုကေတာ့ ရဟန္းမင္းၾကီး ကသူ႕ရဲ႕ အတုိင္ပင္ခံ ကာဒီနယ္အသစ္ (၆) ပါးကုိ ေရြးခ်ယ္ေၾကညာလုိက္တယ္။ အဲဒါ ကာဒီနယ္သစ္ (၆) ပါးထဲမွာ အာရွတုိက္ က (၃) ပါး ပါ၀င္တယ္။ ဒါေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ေအာက္တုိဘာလ တြင္းက ကက္သလစ္အသင္းေတာ္အတြင္းက ထူးျခားျဖစ္စဥ္ ေတြပဲလုိ႕ ေျပာႏုိင္ ပါတယ္။  

ကက္သလစ္အသင္းေတာ္ဟာ ဒီႏုိ၀င္ဘာလမွာ ဘာေၾကာင့္ သူေတာ္ျမတ္အေပါင္းပြဲနဲ႕ သခ်ၤဳ ိင္းပြဲ က်င္းပၾက တာလဲ ျပန္ သုံးသပ္ၾကည့္ ရင္ တပည့္ေတာ္ၾကီးမ်ားစီရင္ထားတဲ့ယုံၾကည္ျခင္းအခ်ဳပ္မွာ ပါ၀င္တဲ့ ယုံၾကည္ရာ အ ခ်က္ တစ္ ခ်က္ကုိ ေထာက္ျပႏုိင္ပါတယ္။ ဒါကေတာ္ I believe in the communion of Saints သူ ေတာ္သူျမတ္ အေပါင္း တုိ႕ ရဲ႕အဖြဲ႕အစည္း ကုိ ကၽြႏု္ပ္ယုံၾကည္ပါ၏ ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ရာအခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အသင္းေတာ္လုိ႕ေခၚတဲ့ ဘုရားရဲ႕လူမ်ိဳးေတာ္ မွာ ေအာင္ျမင္ေသာအသင္းေတာ္ (Triumphant Church) ခရီးသြားေန ေသာ အသင္း ေတာ္ ( Pilgrim Church) နဲ႕ ဆပ္ေျဖေနေသာအသင္းေတာ္ ( Purifying Church) ဆုိျပီး အဖြဲ႕အစည္း (၃) ခု ရွိရာ မွာ အဲဒီအဖြဲ႕အစည္း အားလုံးေပါင္းစပ္မႈမွာ သူေတာ္သူျမတ္ အေပါင္း တုိ႕အဖြဲ႕ အစည္းလုိ႕ ေခၚတြင္ပါတယ္။  

အဲဒီအဖြဲ႕အစည္း (၃) ခုဟာ တစ္ဖြဲ႕နဲ႕တစ္ဖြဲ႕ဆက္စပ္မႈ ရွိေနျပီး အျပန္အလွန္ အက်ိဳးျပဳ လွ်က္ရွိပါတယ္။ ေစာေစာပုိင္းက ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္ေတာ္ၾကီးကၽြႏု္ပ္တုိ႕အားလုံးကုိ ဖိတ္ေခၚသလုိ ဒီေန႕ည ဒီ၀တ္ျပဳကုိး ကြယ္ျခင္း အခမ္းအနားမွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တေတြ ဒီသခ်ၤဳ ိင္းမွာလာျပီး ေသလြန္ သြားၾက ျပီျဖစ္တဲ့ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ရဲ မိဘေဆြမ်ိဳး၊ အသိမိတ္ေဆြ ေတြနဲ႕ အတူ ဘုရား ၀တ္ျပဳၾက ဖုိ႕ျဖစ္ပါ တယ္။ မစ ၦား ပူေဇာ္ျခင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တေတြ Sanctus Sanctus တုိ႕သီဆုိတုိင္း၊ Gloria သီခ်င္း သီဆုိတုိင္းမွာ ေကာင္းကင္သိၾကားတမန္မ်ားေတြနဲ႕အတူ ဘုရားကုိ သီဆုိခ်ီးမြမ္းၾက ပါတယ္။ ဒီညမွာ လည္း ဒီသခ်ၤဳ ိင္းမွ ရွိၾကတဲ့ေသလြန္သူေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြနဲ႕အတူ ဘုရားကုိ ၀တ္ျပဳၾကဖုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္/  

ေသျခင္းဆုိတာဘာလဲ။ 

ဘယ္လုိလဲ၊ ဘယ္မွာလဲ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိတဲ့ေမးခြန္းေတြကုိ ေသျခင္း နဲ႕ပါတ္သက္ျပီး ေတြ႕ျမင္ခဲ့ၾကတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံမွာ အေျခခံျပီး ေျဖလုိ႕ရႏုိင္ေကာင္းေပမယ့္ ေသျခင္းဆုိတာ ဘယ္လုိဟာမ်ိဳးလဲ၊ ဘာအေတြ႕ အၾကဳံကုိေပးသလဲ၊ ေသျခင္းဆုိတာ ဘာလဲ ဆုိတာ ကုိ ေတာ့ အသက္ရွင္ေနေသးတဲ့ လူသားေတြ ဘယ္သူမွ အတိအက်ေျပာႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေသတာကုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ေတြ႕ဖူးၾကပါတယ္။ ကေလး၊ လူငယ္၊ လူၾကီး၊ က်ား၊မ မေရြး၊ အဆင့္ အတန္းမေရြး၊ ေသသြားၾကတဲ့လူေတြကုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ေတြ႕ဖူးၾကပါတယ္။ ေသသြားတဲလူကို ၾကည့္ျပီး ေသျခင္းဆုိတာ ခႏၵာနဲ ၀ိညာဥ္ ကြဲကြာျခင္း၊ အသက္ခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္း၊ စသည္ျဖင့္ ေသျခင္းကုိ အနက္ဖြင့္ၾကတယ္။ ေသျခင္းကုိလည္း ေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းတဲ့ အနိဌာရုံတစ္ခုလုိျမင္ၾကတယ္။ မလုိလားအပ္တဲ့ မေကာင္းဆုိး၀ါးလုိ႕ ျမင္သူေတြလည္း ရွိၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြဟာ မေသေအာင္ အမ်ိဳး မ်ိဳး နည္းလမ္းေတြရွာေဖြျပီး အသက္ဆက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ သမုိင္းမွာ ထင္ရွားခဲ့တဲ့ အီဂ်စ္ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္း ကားတဲ့ အခ်ိန္ကာမွာ ဖါရုိဘုရင္ေတြဟာ ထင္ရွားတဲ့ တုိင္းႏုိင္ငံ ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္သူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ 

အခ်ိန္တန္လုိ႕ ေသလြန္သြားတဲ့ ဖါရုိဘုရင္ေတြကုိ ခႏၵာကုိယ္ မပုပ္မသုိးသြားရေလေအာင္ ေဆးရည္စိမ္ ျပီး ၾကီးမားတဲ့ ပီရမစ္ေတြမွာ အေလာင္းကုိထားၾကတယ္လုိ႕ သမုိင္းက သက္ေသ ထူထားပါတယ္။ တနည္း အားျဖင့္ေျပာရရင္ လူေတြဟာ ေသျခင္းကုိ မလုိလားၾကဘူး။ မေသ ခ်င္ၾကဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့နည္းေတြနဲ႕ အသက္ဆက္ရွည္ခ်င္ၾကတယ္။ တီထြင္ၾကဆၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုထက္ထိေတာ့ မေသႏုိင္တဲ့ေဆး ေတြ ဆုိတာ ကမ ၻာေပၚမွာ မေပၚေသးပါဘူး။ 
  
တစ္ေန႕ေတာ့ အသက္ (၆) ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိေသးတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္က အသက္ (၈၅)ႏွစ္ အရြယ္မွာ ေသဆုံးသြားတဲ့ သူ႕အဘုိးေဘးနာမွာ ထုိင္ေနတဲ့ သူ႕အေဖ ကုိ တုိးတုိး ေလးေမးလုိက္တယ္။ “ေဖေဖ၊ ဘုိးဘုိး ဘာျဖစ္သြားတာလဲ”။ အေဖကသူ႕ကုိ ျပန္ေျဖတယ္။ “သားသား ရဲ႕ဘုိးဘုိး ေသသြားျပီေလ ”။ ကေလး ငယ္ကသူ႕အေဖကုိ ေနာက္ထပ္စကား တစ္ခြန္းေမးျပန္တယ္။ “ေဖေဖလည္း ဘုိးဘုိး အရြယ္ ေလာက္ေရာက္ရင္ ေသသြားမွာလား”။ သူ႕အေဖကျပန္ေျဖတယ္။ “ေဖေဖလည္း ဘုိးဘုိးအရြယ္ ေရာက္ခ်င္ ေရာက္မယ္၊ မေရာက္ ခ်င္လည္း မေရာက္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႕ေတာ့ေသရမွာပဲသားရဲ႕”။ ကေလး ကလည္း “ ဒါဆုိ သားလည္း ၾကီးလာျပီး တစ္ေန႕ေသရမွာေပါ့”။ ဒါနဲ႕အေဖက ” ဟုတ္တာေပါ့ သားရယ္။ လူေတြဟာေသမ်ိဳးပဲ၊ တစ္ေန႕ ေသၾကရမွာၾကီးပဲ။” ..ဒီလုိနဲ႕ကေလးက ေနာက္ထပ္စကားတစ္ခြန္း ဆုိျပန္တယ္။ “ ဒါဆုိ ေဖေဖရယ္၊ လူေတြဟာ ေသဖုိ႕အတြက္ ေမြးလာၾကတာလား။” အဲဒီေမးခြန္းကုိေတာ့ သူ႕အေဖ မေျဖေတာ့ဘူး။  

လူေတြဟာေသဖုိ႕ေမြးလာၾကတာလား။ Born to die? လား၊ ဒါဆုိရင္ အသက္ရွင္တာဘာ အဓိပါယ္ ရွိအုံးမွာ လဲ။ ခဏသာရတဲ့ အသက္တာမွာ ေပ်ာ္စရာေတြဆုိတာဘယ္ရွိေတာ့မွာလဲ။ အသက္ ရွင္ျခင္းဟာ ဒုကခ ပဲလား။ အဲဒီလုိ အျမင္နဲ႕ၾကည့္လုိက္တဲအခါမွာ ေသျခင္းဆုိတာ မုန္းစရာ၊ ခါးသီး စရာ၊ မလုိလားအပ္တဲအနိဌာရုံ၊ ေၾကာက္စရာ၊ ထိတ္လန္႕စရာ၊ ေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ အမႈထမ္းေတြမွာ အစဥ္အလာ တစ္ခုအေနနဲ႕ ေသလြန္ သြားတဲ့ ၀န္ထမ္းရဲ႕ စ်ာပနအခမ္းအနားမွာ အမိန္႕ ေတာ္ျပန္ရတယ္။ လက္ရွိတာ၀န္မွ ကင္း လႊတ္ေၾကာင္း၊ လုံး၀ မပါတ္သက္ေတာ့ေၾကာင္း၊ သြားလုိရာ သြားႏုိင္ေၾကာင္း၊ စတဲ့ စာသား ေတြကုိေတြ႕ရ တယ္။ ကြာျခားသြားျခင္း၊ ဆက္စပ္မႈမရွိေတာ့ျခင္း၊ မတူမတန္ေတာ့ျခင္း၊ ဆုိတဲ့သေဘာလည္းသက္ေရာက္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ေယဘူယ် အေန အထားမွာ ေတြ႕ျမင္ရတဲ့ ေသျခင္းအေပၚ လူေတြရဲ႕တုန္႕ျပန္ခ်က္ေတြပဲလုိ႕ ေျပာခ်င္တယ္။ မိမိတုိ႕ ဓေလ့၊ မိမိတုိ႕ ဘာသာ အစဥ္အလာအရ တုန္႕ျပန္ၾကတဲ့၊ ေဖာ္ထုတ္ၾကတဲ့ အခ်က္ ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။  

ခရစ္ယာန္တုိ႕ရဲ႕ေသျခင္း။ 

လူတုိင္းေသၾကသလုိ၊  ခရစ္ယာန္ေတြလည္းေသၾကပါတယ္။ သတင္းစာေတြရဲ႕ နာေရးေၾကျငာ မွာ ဖတ္ၾကပါ တယ္။ ခရစ္္ေတာ္မွာအိပ္ေပ်ာ္သည္။ Alseep in Christ, or Rest In Peace… စသည္ျဖင့္ေရး သား မွတ္တမ္း ကဗ်ည္းထုိး တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ထူးျခားတဲ့အသြင္အျပင္ တစ္ခုေတာ့ ေဖာ္ေဆာင္ေနျပီလုိ႕ မွတ္ယူႏုိင္ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္တုိ႕ရဲ႕ေသျခင္းမွာ ခရစ္ေတာ္ပါ ေနတယ္။ ေသသူေတြအတြက္ဆုေတာင္းတဲ့ မစ ၦား ဆုေတာင္းျခင္းထဲမွာ ဆုိထားပါတယ္။  ခရစ္ယာန္ တုိ႕အတြက္ “ ေသျခင္းတြင္ အသက္သည္ ေပ်ာက္ဆုံး သြား သည္မ ဟုတ္ပဲ အေျခအေန ေျပာင္းလဲျခင္းသာျဖစ္သည္” ဟု ေဖာ္ျပထားျပန္တယ္။ ဒါေတြအားလုံး ကုိၾကည့္လုိက္ရင္ ခရစ္ယာန္ ေတြရဲ႕ ေသျခင္းကုိ တစ္ေစ့တစ္ေစာင္းသေဘာ ေပါက္ႏုိင္ပါျပီ။ ခရစ္ေတာ္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ေျပာ ပါတယ္။ “ငါသည္ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းႏွင့္အသက္ရွင္ျခင္းျဖစ္၏။ ငါ့ကုိယုံၾကည္ေသာ သူသည္ ေသျပီး ေသာ္လည္း အသက္ရွင္လိမ့္မည္။ ငါ့ကုိယုံၾကည္လွ်က္အသက္ရွင္ေသာသူဟူသမွ်သည္ ေသျခင္း ႏွင့္အ စဥ္ကင္း လႊတ္လိမ့္မည္။” လာဇရု ရွင္ျပန္ေစျခင္းမွာ ခရစ္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ အာမခံခ်က္ စကား ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေဒသနာေတာ္ေဟာၾကားရာ ကာလမွာ ခရစ္ေတာ္ဟာ အံ့ဘြယ္ရာ တန္ခိုးေတြအမ်ိဳးမ်ိဳး ျပခဲ့ပါတယ္။ မုဆုိးမတစ္ဦးရဲ႕သားကုိ ရွင္ျပန္ေစျခင္း၊ လူတစ္ရာ တစ္မွဴးရဲ႕တစ္ပည့္ကုိ ေပ်ာက္ကင္းေစျခင္း၊ အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ကုိ ရွင္ျပန္ေစျခင္း၊ မ်က္စိကန္း၊ ေျခလက္မစြမ္းသန္၊ နားမၾကားဆြံ႕အ တဲ့သူေတြကုိ ကုသေပ်ာက္ကင္း ေစခဲ့ျခင္း စတဲ့ တန္ခုိးအံ့ဘြယ္ရာေတြကုိ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေသလြန္ျပီး(၃) ရက္ေျမာက္ေသာေန႕မွာ ရွင္ျပန္ထေျမာက္မယ္ ဆုိတဲ့ စကားမွာ ခမည္းေတာ္ရဲ႕ တန္ခုိးေတာ္မွာ ေသျခင္းမွ ခရစ္ေတာ္ဟာ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ရွင္ေပါလူးက ေျပာတယ္မဟုတ္လား၊ “ ခရစ္ေတာ္သာရွင္ျပန္ ထေျမာက္ျခင္းမရွိရင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ရဲ႕ ယုံၾကည္ျခင္းဟာ အလကားပဲ ျဖစ္မယ္။” လုိ႕ဆုိထား ပါတယ္။ ခရစ္ေတာ္ကုိ ယုံၾကည္ျပီး ေဆးေၾကာျခင္းမွာ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လာၾကတဲ့ လူေတြဟာ ခရစ္ ေတာ္ရဲ႕ ေသျခင္းမွာ ပါ၀င္ၾကျပီး ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းမွာလည္း ပါ၀င္ႏုိင္ခြင့္ရွိသူ ေတြ ပဲျဖစ္ၾက ပါတယ္။ ရွင္ေယာဟန္ ၆/၅၁-၅၈ မွာ ဖတ္သြားသလုိ ခရစ္ေတာ္ဟာ အသက္ေပး ေသာမုန္႕ေတာ္ျဖစ္တယ္။ သူက တိေပးတယ္။ “ငါ့ရဲ႕အသားနဲ႕ငါ့ရဲေသြးကိုေသာက္ေသာသူသည္ ထာ၀ရအသက္ရွင္လိမ့္မည္”။ ခရစ္ ယာန္တုိ႕ အတြက္ မေသေဆးရွိတယ္။ ဒါကေတာ့ ခရစ္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ေဖာ္စပ္ေပးခဲ့တဲ့ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ မဂၤလာ ပဲျဖစ္ တယ္။ ခႏၵာကုိယ္အတြက္ မေသေဆး ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ၀ိညာဥ္အတြက္ မေသေဆးပဲ။ ထုိက္တန္စြာ မွီ၀ဲ စားသုံး သူတုိ႕အတြက္ ထာ၀ရ အသက္ ကို အာမခံခ်က္ေပးပါတယ္/  

ဒါဆုိရင္ ခရစ္ယာန္ေတြဟာ ေသဖုိ႕အတြက္ေမြးလာတာလား။ ဆက္လက္ရွင္သန္ဖုိ႕ အတြက္ေမြး လာၾက တာ လား။ ေမးစရာေတြျဖစ္ေနပါျပီ။ ဟုတ္ပါတယ္။ အျပစ္ရင္းရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ေတြေၾကာင့္ ေလာကသဘာ၀ နိယာမအရေတာ့ ခရစ္ယာန္ေတြလည္း ကုိယ္ခႏၵာ ယုိယြင္းပ်က္စီးျပီး တစ္ေန႕ေသၾကမွာခ်ည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ သုိ႕ေသာ္ ေသျခင္းရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အသက္ရွင္ျခင္းရွိတယ္။ (လူေသလူျဖစ္၊ လူ၀င္စားျခင္း၊ reincarnation ေတြဟာခရစ္ယာန္တုိ႕ယုံၾကည္ျခင္းမဟုတ္ပါ)။ ဒါေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ေတြအတြက္ ေသျခင္း ဆုိတာ ခရစ္ ေတာ္မွာ အိပ္ေပ်ာ္လုိက္ျခင္းပဲျဖစ္ျပီး ရွင္ျပန္ထ ေျမာက္ျခင္းမွာ အားလုံးနဲ႕ အတူျပန္လည္နိုး ထလာျပီး ထာ၀ရ ဘုန္းေတာ္ ကုိ၀င္ ေရာက္စံစားရမွာျဖစ္တယ္။ ခရစ္ယာန္ေတြဟာေသဖုိ႕ေမြးလာတာထက္ရွင္ သန္ဖုိ႕ေမြး လာၾက တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ခရစ္ယာန္ဘ၀သက္တာမွာ အသက္ရွင္ျခင္းရဲ႕အဓိပါယ္ကုိ ရွာေဖြ ေတြ႕ ရွိႏုိင္တယ္။ အေမရိ ကန္ႏုိင္ငံ နယူးေယာ့ျမိဳ႕မွာ ကက္သလစ္ဆရာေတာ္ၾကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဖူတန္ေဂ်ရွင္း က သူ႕ရဲ႕စာ အုပ္တစ္ အုပ္မွာ သူေရးထားတယ္။ Life is worth living! “လူဘ၀သက္တာ ဟာ ေနထုိင္ဘြယ္ရာ သက္တာ ျဖစ္ပါတယ္” ဆုိျပီး ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ေတြဟာ ေနထုိင္ရာဘ၀သက္တာကုိ ဒုကခ၊ အနိဌာရုံလုိ႕မျမင္ေတာ့ပဲ။ ခရစ္ေတာ္အားယုံၾကည္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ရာ ဘ၀သက္တာ အျဖစ္ျမင္ လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွင္ၾသဂုတ္ စတင္းက ဆုိထားပါတယ္။ “ကၽြႏု္ပ္တုိခရစ္ယာန္ေတြ ဟာ ရွင္ျပန္ထ ေျမာက္ေတာ္မူ ေသာ လူမ်ိဳး ေတာ္ျဖစ္တယ္။ အာေလလုယာ ဆုိတာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ရဲ ဓမသီခ်င္းပဲျဖစ္တယ္”။ 

We are Easter people and Alleluia is our song! ဆုိျပီး ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ ေတြဟာ Born to die မဟုတ္ေတာ့ပဲ Born to live! အျဖစ္ကုိ ေနထုိင္ သြားၾကဖုိ႕လုိအပ္ေနပါျပီ။  

ခရစ္ယာန္အျဖစ္အသက္ရွင္ျခင္း။ 

မေသေသးတဲ့အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕မွာ အသက္ေတာ့ ရွိေနေသးတယ္။ We still have life! ဒါေပမယ့္ ကၽြႏု္ပ္ တုိ႕တေတြ အသက္တာကုိရွင္သန္ၾကရဲ႕လား။ Are we alive? အသက္ရွိတာနဲ႕ ရွင္သန္တာ နဲ႕မတူေသးပါဘူး။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အသက္ရွိတာေလာက္ေလးနဲ႕ပဲ ေၾကနပ္ေနၾကျပီး “ရွင္သန္ျခင္းအသက္တာ” ကုိ မေဖာ္ေဆာင္ခ်င္ၾကဘူး။ ရယူျခင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႕ အသက္ေမြး ၀မ္း ေၾကာင္းျပဳၾကတယ္။ ေပးဆက္ျခင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ အသက္တာရွင္သန္ၾကပါတယ္။ We make a living by what we get, but we make a life by what we give!  မေပးဆက္ရွင္ ရွင္သန္တဲ့ ဘ၀ သက္တာ မေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရွင္အီရီေနအူးက ဆုိထားပါတယ္။ “ ျပည့္၀ ရွင္သန္ ေသာအသက္တာသည္ ဘုရား၏ဘုန္းဂုဏ္ေတာ္ပင္ျဖစ္သည္”။ The glory of God is a man fully alive!. 






 မေန႕ က ရန္ကုန္မွာ အသက္ ၈၅ ႏွစ္ အရြယ္ေရာက္ျပီ ျဖစ္တဲ့အဘုိးတစ္ဦး နဲ႕ကၽြန္ုပ္ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ စကားေျပာ ေနရင္း သူ႕ကုိေမးမိတယ္။ အဘုိးဒီအသက္အရြယ္အထိ ေရာက္ေပမယ့္ သူငယ္ မျပန္ေသး ဘူးေနာ္။ သူ ကျပန္ ေျပာတယ္။ “သူငယ္မျပန္ေသးဘူးထင္တာပဲ”။ သူ႕အိပ္ယာခန္းမွာ စီထားတဲ့စာအုပ္ေတြကုိ ၾကည့္ျပီး “ အဘုိးေန႕တုိင္းစာဖတ္တုန္းပဲလား။” သူက “ ေန႕တုိင္း ဖတ္တယ္။ ပ်က္တဲ့ေန႕ရယ္လုိ႕သိပ္မရွိဘူး။ နက္ဖန္ဖတ္ ဖုိ႕အတြက္ အိပ္ယာမ၀င္ခင္ကတည္းက စီစဥ္ထားျပီးသားပဲ။” ဒီေနရာမွာ ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အဓိပါယ္ကုိ ေတြ႕ႏုိင္တယ္။ ငယ္ရြယ္စဥ္ အခ်ိန္ကတည္းက စာေပနဲ႕ မိတ္ေဆြျဖစ္လာတဲ့ လူတစ္ဦးရဲ႕ ရွင္သန္ျခင္း အသက္တာပဲ။ အသက္ (၉၅) အရြယ္ ရွိလာတဲ့ကမ ၻာေက်ာ္ စပိန္လူမ်ိဳး တံေယာ ပညာရွင္ Mr.Pablo Casals ဟာ အဲဒီအ သက္အရြယ္အထိ ေန႕တုိင္း တစ္ရက္ကုိ (၆)နာရီ တံေယာေလ့က်င့္တယ္။ ဘာျဖစ္ လုိ႕ဒီ ေလာက္ အထိ ေလ့က်င့္ေနေသးသလဲ လုိ႕လူေတြသူ႕ကိုေမးေတာ့။ သူ႕က “ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တုိးတက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ ေန တယ္လုိ႕ထင္ပါတယ္။ I think I am making progress! လုိ႕သူေျဖတယ္။ အ သက္တာ ကုိ ဘယ္လုိရွင္ သန္ရမ လဲဆုိတဲ့ ပုံစံ နမူနာေကာင္း ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။  


ခုေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ ဘ၀သက္တာရဲ႕ရွင္သန္မႈနဲ႕ပါတ္သက္တဲ့ မွတ္သားဘြယ္ရာ စကားတစ္ခ်ိဳ႕ အက်ဥ္း ခ်ဳပ္ျပီး တင္ျပသြားပါမယ္။ 
  
၁။ သင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္း ေနသလဲဆုိတာထက္ ဘယ္ေလာက္ထပ္ေကာင္းခ်င္သလဲဆုိတာ ပုိအေရးၾကီးပါ တယ္။ (It is not how good you are, but how good you want to be). 

ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ေတြ ေကာင္းၾကပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြလည္းရွိပါတယ္။ မေကာင္းတာေတြေကာင္း ေအာင္ ျပဳျပင္ရင္း အသက္ရွင္ၾကရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အေရးၾကီးတာက ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းခဲ့ သလဲ။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလာၾကသလဲ ဆုိတာ ထက္ ဘယ္ေလာက္ထပ္ ေကာင္းခ်င္ေသး သလဲ ဆုိတဲ့အ ေတြးနဲ႕ ဆႏၵမွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕အနာဂတ္ေဖာ္ေဆာင္ပါတယ္။ 
  
၂။ ဘ၀မွာ ဂုဏ္ျပဳခံရတာထက္၊ ဂုဏ္ရွိရွိေနထုိင္ဖုိ႕ကပုိအေရးၾကီးပါတယ္။ ( It is better to be honorable than to be honored). 

ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တေတြဟာ အဆင့္အတန္းအေလ်ာက္၊ အသက္အရြယ္ အေလ်ာက္ ဂုဏ္ျပဳ ခံခဲ့ ဘူးၾကပါတယ္။ ဂုဏ္ျပဳ ခံရတုိင္းလည္း ဂုဏ္ရွိသူေတြမျဖစ္ၾကပါဘူး။ ဒီအတြင္းသိကေတာ့ ကုိယ့္ဖါ သာ ကုိယ္ပဲသိၾကပါတယ္။ မသာမာမႈနဲ႕ စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ေကာင္း ေကာင္းနဲ႕ေအာင္ျမင္တယ္။ သူ႕ကုိဂုဏ္ျပဳၾကတယ္။ ဂုဏ္ျပဳမႈကုိ ခံထုိက္သူ မဟုတ္ေၾကာင္းေတာ့ မိမိကုိယ္တုိင္သာသိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွင္သန္တဲ့ဘ၀သက္တာမွာ ဂုဏ္ျပဳခံ ရတာ၊ မခံရတာက အေရးမၾကီး ပဲ၊ မိမိကုိယ္ကုိယ္ ဂုဏ္ရွိသူ တစ္ဦးအျဖစ္ ေနထုိင္အသက္ရွင္ဖုိ႕ကပိုအေရးၾကီး ပါတယ္ 

၃။ ေအာင္ျမင္ဖုိ႕ထက္ သစာ ရွိဖုိ႕ သာဆုေတာင္းပါတယ္။ ( I don’t pray for success, I pray for faithfulness). 

ကရုဏာလူမႈေရးလုပ္ငန္းမွာ ေအာင္ျမင္ ခဲ့တဲ့ မာသာရထေရဇားကုိ လူေတြကေမးၾကတယ္။ မာသာရ္ရဲ႕ဘ၀ မွာ ဒီလုိေအာင္ျမင္ရွိလာေအာင္ ဘယ္လုိဆုေတာင္းခဲ့တာလဲ လုိ႕ေမးတဲ့အခါ၊ မာ သာရ္ထ ေရဇားက “ ကၽြန္မဘ၀ မွာ ေအာင္ျမင္ဖုိ႕အတြက္ ဆုမေတာင္းခဲ့ပါဘူး။ သစာရွိဖုိ႕ပဲ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ” လုိ႕ျပန္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ ရွင္သန္ ရာ ဘ၀ေတြတုိင္းမွာ သစာ ရွိၾကဖုိ႕က အေရးၾကီး ပါတယ္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ရဲ႕ ရယူပိုင္ဆုိင္ထားတဲ့ ဘ၀ မွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ ရဲ႕ သစာရွိျခင္းဟာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ 

၄။ ေသးငယ္တဲ့အလုပ္ကုိ ၾကီးမားတဲေမတၱာနဲ႕ လုပ္ႏုိင္တယ္။ ( Small things with great love) 

မာသာရ္ထေရဇားဟာသူရဲ႕ အလုပ္ေတြနဲ႕ပါတ္သက္ျပီး သတင္းေထာက္ေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ က အင္တာ ဗ်ဴးေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးလာေမးၾကတယ္။ ေမးလာတဲ့ေမးခြန္းတုိင္းမွာ မာသာရ္ထေရဇားရဲ႕ အေျဖ ေတြက ရုိးရုိးေလး ေတြပဲ။ ဒါေပမယ့္ မွတ္သား စရာေတာ့ အမ်ားၾကီးပါတယ္။ သူေျပာပါတယ္။ “ ကၽြန္မတုိ႕ဘ၀မွာ ၾကီးမားတဲ့ စီမံကိန္းၾကီးေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္လုပ္ေဆာင္၊ နုိင္ခ်င္မွ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသးငယ္တဲ့ အလုပ္ေတြျဖစ္အုံးေတာင္ ၾကီးမားတဲ့ေမတၱာ နဲ႕လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။“ အသက္တာ ရွင္သန္မႈမွာ ထားရွိအပ္တဲ့ ေကာင္းျမတ္တဲ့ စိတ္ေန စိတ္ထား ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ 
  
၅။ ဘယ္ေလာက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သလဲဆုိတာထက္ လုပ္ခဲ့တဲ့လုပ္ငန္းအေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ေမတၱာ ထားခဲ့ သလဲ ဆုိတာပုိအေရးၾကီးပါတယ္။ ( Important is not how much we have done, but how much love we have put in our doings) 

ကရုဏာရွင္ မာသာရ္ထေရဇားဟာ ရွင္သန္တဲ့အသက္တာအတြင္းမွာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ကုိ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာတုိ႕အား ထိေတြ႕ခံစားေစခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားကုိလူေတြမေတြ႕နုိင္ပါဘူး။ ဘုရား ရဲ႕ေမတၱာ ကရုဏာကုိေတာ့ လူေတြ ထိေတြခံစားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လုပ္ေဆာင္တဲ့ လုပ္ငန္း တုိင္းမွာ ေမတၱာ ကရုဏာ ေရွ႕ထားလုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႕ မာသာရ္ထေရဇားက ေျပာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕စကားက ေတာ့ “ ကၽြန္မတုိ႕ဘ၀ ဘာေတြလုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္ေလာက္အထိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ တယ္ဆုိတာ ထက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ တဲ့ လုပ္ငန္း အေပၚ မွာ ဘယ္ေလာက္ေမတၱာ ထားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ သလဲ ဆုိတာပဲ အေရးၾကီးပါတယ္” လုိ႕ ဆုိခဲ့ပါ တယ္။
  
၆။ ရွင္သလုိ၊ ေသၾကလိမ့္မယ္။ ( We will die in the way we live) 

ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ အသက္ရွင္သလုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ေသသြားၾက မွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ရွင္စဥ္အတြင္း အေကာင္းဆုံး ရွင္သန္ၾကဖုိ႕ကလုိအပ္ပါတယ္။ ရရွိလာတဲ့လူ႕ဘ၀သက္တာမွာ အေကာင္းဆုံးရွင္ သန္အ သက္ရွင္ျခင္းဟာ ေသျခင္းအတြက္ အေကာင္း ဆုံးျပင္ဆင္ျခင္းပါပဲ။ ေသျခင္း ဟာကၽြႏု္ပ္ တုိ႕ဆီကုိ ဘယ္အခ်ိန္ ေရာက္လာမလဲ ဆုိတာထက္ ေသျခင္းေရာက္လာခ်ိန္မွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တ ေတြဘယ္လုိ ျပင္ဆင္ျပီးသားျဖစ္ေနသလဲဆုိတာကပုိ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ႏုိ၀င္ဘာလ မွာ ေသလြန္သူမ်ားအတြက္ဆုေတာင္းေပးရာ လျဖစ္ သလုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တစ္ဦး စီရဲ႕ ေကာင္းေသာေသျခင္းနဲ႕ ဘယ္လုိ ေသႏုိင္မလဲဆုိတဲ့ ဆန္းစစ္ျပင္ဆင္ ရာလ လည္းျဖစ္ပါတယ္။ 

၇။ အသက္ရွင္စဥ္အတြင္း ေသျခင္းရဲ႕ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ေဆာင္ထားပါ။ (Learning to die while still alive) 

တစ္သက္မွာ တစ္ခါသာေသရမွာပါ။ မေသခင္မွာ ေသျခင္းနဲ႕ဆုိင္တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းေလး ေတြကုိ ေလ့လာ က်င့္ယူႏုိင္ပါ တယ္။ ေသသြားတဲ့သူတစ္ဦး မွာ ေလာကနဲ႕ဆုိင္တဲ့ အၾကား၊ အျမင္၊ အထိ အေတြ႕၊ အရသာ တုိ႕ လုံး၀ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားပါျပီ။ လုိခ်င္တတ္မက္မႈ ေတြလည္း မရွိေတာ့ပါ။ ေလာဘရမက္လည္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတြ ဟာ ေသသြားတဲ့ သူတစ္ဦးမွာ ေတြ႕ျမင္ ရတဲ့ အေျခ အေနပါပဲ။ ရွင္တဲ့သူေတြမွာ လည္း ဒီ အမူ အက်င့္ ေလးေတြကုိ တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္း မိမိေန႕စဥ္ဘ၀မွာ ေဖာ္ျပ ၾကပါတယ္။ စားခ်င္တဲ့ အစားအစာတုိင္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တေတြ မစားႏုိင္ၾကပါဘူး။ သြားခ်င္တဲ့ခရီးတုိင္း လည္းမသြားႏုိင္ၾကပါဘူး။ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ျမင္ ကြင္းတုိင္းလည္း မၾကည့္ ႏုိင္ၾကပါဘူး။ ေျပာခ်င္တဲ့စကားတုိင္းလည္း မေျပာႏုိင္ၾကပါဘူး။ ဒီကန္႕သတ္မႈေဘာင္ မွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕တေတြ အသက္ရွင္ေနထုိင္ၾကပါတယ္။ ဒါေတြကုိ သတိရွိရွိနဲ႕ ေနထုိင္ျပဳမႈ တတ္တယ္ဆုိရင္ ေသျခင္းနဲ႕ ဆုိင္တဲ့ ေလ့ က်င့္ခန္းေလးေတြကုိ  ေလ့လာသင္ယူေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ စကားမွာေတြ႕ ရတဲ့ Mortification ဆုိတဲ့ မိမိကုိယ္ကုိျငင္းပယ္ျခင္း၊ အနစ္နာခံျခင္း ေတြဟာ လာတင္းစကားကလာတဲ့ Morta ကအေျခခံျပီး ” ေသျခင္း” အနက္ကုိေဖာ္ေဆာင္ပါတယ္။ အသက္ ကုိဘုရားပုိင္တယ္။ မိမိအသက္ကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးအ သက္ကုိေသာ္လည္း၊ ထိပါး၊ ဆုံးရႈံးျခင္းမျပဳလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ ေသျခင္းနဲ႕ဆုိင္တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားမွာေတာ့ မိမိ ကုိယ္ကုိ အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပင္ဆင္ျခင္းပဲျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာမွာ ရွင္ေပါလူးရဲ႕ စကားကုိ သတိယ ၾကရေအာင္။ ရွင္ေပါလူးက “ ငါတုိ႕သည္၊ ရွင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေသေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ခရစ္ေတာ္မွာ ျဖစ္ၾက၏” လုိ႕ဆုိထားပါတယ္။ “ အသက္ရွင္ေနတဲ့ ငါ ဟာ၊ ငါ မဟုတ္ဘူး၊ ခရစ္ေတာ္ ငါ မွာ အသက္ရွင္တယ္” ဆုိတဲ့စကားေတြဟာ အသက္ရွင္စဥ္အတြင္း ရွင္ေပါလူးရဲ႕ ေလ့က်င့္ခန္း ေလး ေတြပဲျဖစ္ပါ တယ္။  

 ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ေျပာခ်င္တာက၊ ခရစ္ယာန္ေတြဟာ ေသဖုိ႕အတြက္ေမြးလာတာမဟုတ္ပဲ၊ ရွင္ဖုိ႕ အတြက္ေမြးလာပါတယ္။ မေသေတာ့ဘူးလုိ႕ေတာ့မဆုိလုိဘူး။ ေသျခင္းရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အသက္ ရွင္ျခင္းရွိတယ္ဆုိတာ ခရစ္ယာန္တုိ႕ယုံၾကည္တယ္။ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ေတာ္မူတဲ့ အသက္သခင္ ခရစ္ေတာ္ရွင္ရဲ႕ အာမခံခ်က္ ကတိ စကားေၾကာင့္ ပဲျဖစ္ပါတယ္။  

ဖါသာရ္ ဟင္နရီအုိင္ခလိန္
  
November 5, 2012 

( Meditation given at the Catholic cemetery of Kanazogone on November 1, 2012: Text Reedited )

Sunday, 15 June 2014

ယေန႕ကရင္လူငယ္မ်ားထားရွိရမည့္အနာဂတ္အျမင္




၁။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြ ဘယ္ကလာၾကသလဲ၊ ကရင္ေတြရဲ႕မူလဇာတိကဘယ္ကလဲ၊ ဧရာ၀ တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြရဲ႕ မူရင္းေဒသပဲလား၊ ဆုိတဲ့ေမးခြန္းေတြကုိ ကၽြန္ ေတာ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွးဦးသာသနာျပဳေတြရဲ႕ စာေပ စာတမ္း ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္လုိက္လံရွာေဖြခဲ့တယ္။ ဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလိပ္လုိေရးတဲ့ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြ ေတြ႕ခဲ့ သလုိ၊ ျပင္သစ္၊ အီတလီလိုေရးခဲ့တဲ့ သာသနာျပဳမ်ား ေတြရဲ႕မွတ္တမ္း ေတြလည္း ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၁၈ ရာစုနဲ႕ ၁၉ ရာစုမွာ ေရးသားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြ၊ ၂၀ ရာစုမွာ တုိင္းရင္းသား ကရင္ေခါင္: ေဆာင္းမ်ားကုိယ္တုိင္ေရးသားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြကုိ ခုထိတုိင္ ေတြ႕ ျမင္ ႏုိင္ပါေသးတယ္။  ကရင္ အေၾကာင္း သီးျခားေရးသားထားတာမ်ိဳး ရွိသလုိ၊ သာသနာျပဳ သမိုင္း နဲ႕ဆက္ႏြယ္ျပီး ေရးသား ထား တာမ်ိဳးလည္းေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီလုိေရွးေဟာင္း မွတ္တမ္း ေတြကုိ အေျချပဳ ျပီး တင္ျပထားတဲ့ ေစာ ေအာင္လွ ရဲ႕ ကရင္သမိုင္းကုိ လည္းဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ အပုိင္းက ဒ႑ာရီ (Legendary) ဆန္တယ္ လုိ႕ေျပာ ႏုိင္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ အပုိင္းေတြက ေတာ့ ဆက္လက္ေလ့လာ သုေတသနျပဳစရာ ေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ 

၂။ ကၽြန္ေတာ္ဖက္က သုံးသပ္ျပီးအတည္ျပဳ တင္ျပခ်င္တဲ့အခ်က္ကေတာ့ ကရင္ေတြဟာ ေရွးပေ၀ သဏီကတည္း ကတည္ရွိေနတဲ့လူမ်ိဳးတစ္မိ်ဳး၊ လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံကုိ အဦးဆုံးတည္ရွိ/ ၀င္ေရာက္ လာ တဲ့လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး၊ ကုိယ္ပုိင္ ဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာ၊ စာေပအႏုပညာနဲ႕ တည္ရွိခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳး၊ အာဏာရွင္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္း လုပ္သူ ေတြရဲ႕အုပ္စုိး မႈေအာက္မွာဖိႏွိပ္ခံခဲ့ ရတဲ့လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး၊ အဂၤလိပ္ ကုိလုိနီ အစုိးရလက္ ထက္မွာ စင္ျမင့္ေပၚအထုိက္အသင့္ေရာက္လာတဲ့လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး၊ နဲ႕ အခုထိတုိင္ လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႕ ကမၻာ ေပၚမွာ တည္ရွိေနတဲ့လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးလုိ႔ပဲ ဆုိခ်င္ပါတယ္။ ကရင္ေတြ ဘယ္ကလာ သ လဲ ဆုိတာ ထက္ ကရင္ေတြ ဒီမွာ အခုရွိေနေသးတယ္ ဆုိတဲ့ အခ်က္ က ကၽြန္ေတာ္ ပုိျပီးစိတ္၀င္စား တဲ့ အရင္းအျမစ္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ကမၻာ့လူဦး ေရနဲ႕အတူ ကရင္ေတြ ဟာ ေရွးပေ၀သဏီကဆုိရင္ လူဦးေရ အေနအထားအရ၊ ရာ၊ ေထာင္၊ ေသာင္း၊ ေလာက္ပဲရွိေန ခဲ့ရာ ကေန အခုဆုိရင္ သိန္း ဂဏန္း ေတာင္္မကေတာ့ပါဘူး။ သန္းနဲ႕ခ်ီရွိ ေနၾကပါျပီ။  ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ လူသားအရင္းအျမစ္ေတြပဲ။ လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံသာမက အျခား တုိင္း ႏုိင္ငံမွာ လည္းေရာက္ရွိေနတာဟာ လည္းကၽြႏု္ပ္တုိ႕ရဲ႕ အင္အား တစ္ခုပဲ။ အခုလုိ တစ္ကမၻာ တစ္ရြာ ျဖစ္လာ တဲ့ေခတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕တေတြ ဘယ္မွာေန၊( where are we?) ဘာ ေတြလုပ္ေနၾကသလဲ ( what are we doing?) ဆုိတာ ထက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕တေတြ ဘယ္လုိ ဆက္သြယ္ မႈယူျပီး ( how we get connected and work for a common goal) ဘုံ ဦးတည္ ခ်က္ အတြက္ ဘာလုပ္ၾကမလဲဆုိတာ က သာ ပုိ အေရးၾကီးေနပါတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္၀ ကၽြန္း ေပၚ ေဒသ က ေတာ့ လက္ရွိ ကမၻာ့ေျမပုံေပၚ မွာ ကရင္ေတြ တစ္စုတစ္ေ၀းနဲ႕ အမ်ားဆုံး ေနထုိင္ရာ ေဒသလုိ႔ ေျပာရင္ မွား မယ္မထင္ပါဘူး။ (ကရင္ျပည္နယ္၊ တနသၤာရီတုိင္းနဲ႕ဆက္စပ္ေနတဲ့ ယုိး ဒယား ႏုိင္ငံဘက္ပုိင္းကျပည္နယ္ေတြမွာ လည္း ကရင္ေတြအ မ်ားဆုံး ေနထုိင္ရာေဒသ အျဖစ္ လက္ရွိေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္)။

၃။ ႏွစ္ (၆၀) ေက်ာ္၊ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ တဲ့ လြတ္လပ္ေရးရျပီး လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ သမိုင္းမွာ ျမစ္၀ ကၽြန္းေပၚ၊ ကရင္ျပည္နယ္နဲ႕ အျခားကရင္ေတြရွိတဲ့ ျပည္နယ္၊ တုိင္းအသီးသီးမွာ  ကရင္ေတာ္ ေတာ္ မ်ားမ်ား ဟာ လူမ်ိဳးနဲ႕စာေပ ေမွးမွိန္ျခင္းပ်က္သုန္းဖုိ႕ အႏၱရယ္ ျပဳမႈ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံခဲ့ ရပါ တယ္။ ဒီလုိ ျပင္းထန္လွ တဲ့ ရုိက္ခ်က္ေတြ ၾကားမွာ ကရင္ေတြဟာ မားမားမတ္မတ္ ရင္ဆုိင္ ေက်ာ္ျဖတ္ လာၾကတာ ဟာ ခုခ်ိန္ ထိပါပဲ။ ျပင္းထန္တဲ့ ရုိက္ခ်က္ရဲ႕အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ကရင္ ေတာ္ေတာ္ မ်ား မ်ားကရြာ ေပ်ာက္ၾက တယ္။  မိသားစုေပ်ာက္ၾကတယ္။ စာေပ ေတြေပ်ာက္ၾက တယ္။ တခ်ိဳ႕ စကား ေတြလည္း ေပ်ာက္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အျခားတုိင္း တစ္ပါး ေရာက္ၾကတယ္။ ဒီလုိခက္ခဲ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အေျခအေန ၾကားမွာ အမ်ိဳးသားစာေပ နဲ႕ဘာသာ စကားကုိ အတတ္ႏုိင္ဆုံး ထိန္းသိမ္း ျမွင့္တင္ေပးတဲ့ ပုိးကရင္/ စေကာကရင္ခရစ္ယာန္ အသင္း ေတာ္မ်ား၊ အျခားဘာသာေရး၊ လူမႈေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ကုိ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕က ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္။ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။  သာသသနာျပဳၾကီးေတြရဲ႕ ခ်မွတ္ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ အေမြအနွစ္ နဲ႕ Mandate  ကုိ မားမား မတ္မတ္ ေဖာ္ေဆာင္ လုပ္ကုိင္နုိင္ခဲ့ျခင္းေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ တစ္မ်ိဳး သားလုံက ဂုဏ္ ယူၾက ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ 
၄။ ကမၻာ့ ကုလသမၼဂၢ က ေၾကညာ ခ်က္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာေပၚ မွာ ရွိတဲ့ ဘာသာစကားေပါင္း (၅၉၀၀) ေလာက္မွာ တစ္၀က္က ထိမ္းသိမ္းမႈ မရွိရင္ ဒီ ၂၁ ရာစု မကုန္မွီ လုံး၀ ပေပ်ာက္ သြား ေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္။ (ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဘာသာစကားေပါင္း ၁၃၅ မ်ဳိး ရွိတယ္ လုိဆုိတယ္)။
The United Nations (UN) said on May 14, 2009 at Lagos, that 5900 languages worldwide may become extinct before the end of the 21st century if measures to protect them are not introduced. The United Nations (UN) said that languages remain critical to the achievement of the Millennium Development Goals (MDGs) 2015, on education, urging that children should be taught their dialects at an early age. 
 
၂၀ ရာစုအတြင္း ေအာင္ျမင္တဲ့တီထြင္မႈေတြျဖစ္တဲ့ (ကြန္ျပဴတာ ၁၉၄၁)၊( ကြန္ျပဴတာ ကြန္ယက္ WWW၊ ၁၉၉၀) တုိ႕ ရဲ႕အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈေတြေၾကာင့္ ကမၻာ့ ဆက္သြယ္မႈ၊ ဖလွယ္မႈေတြက က်ဳံ႕ လာတယ္။ replay ကုိ မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ပဲ real time (Live) ကုိပဲ ၾကည့္ခ်င္လာၾကတယ္။ အင္ အားၾကီးတဲ့ ဘာသာ စကား ေတြက အင္အားနည္းတဲ့ ဘာသာစကားကုိ ၀ါးျမိဳလာၾကတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ထုိက္သင့္တဲ့ ကုိယ္ခံအား မေကာင္းရင္ ကရင္ဘာသာစကားေတြဟာလည္း ၂၁ ရာစု ရဲ႕ ဘာသာ စကား၀ါးျမိဳျခင္း virus ကေန ကင္းလြတ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကုိယ္ခံအားေကာင္းေအာင္ ဘယ္လုိ လုပ္ၾကမလဲ။ ကုိယ္ခံ အား မေကာင္း လုိ႕ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ မ်ိဳးျပဳတ္ႏုိင္တယ္။ ဒီေန ရာမွာ ဆင့္ ကဲျဖစ္စဥ္ အေၾကာင္း ကုိ ေလ့လာခဲ့တဲ့ သိပံပညာရွင္ၾကီး ခ်ားလ္စ္ ဒါ၀င္ ရဲ႕ အဆုိ အမိန္႕ေလး ကစိတ္၀င္စား စရာေကာင္းတယ္။ “ It is not the strongest species that can survive nor the most intelligent but the most responsive to change”. မပ်က္သုန္းပဲ ဆက္ လက္တည္ျမဲတဲ႕ မ်ိဳးေစ့ဗီဇ( မ်ိဳးႏြယ္စု ) ဆုိတာ အင္အားေကာင္းလြန္းလုိ႕ လည္းမဟုတ္ ဘူး၊ ထက္ျမက္လြန္း လုိ႕လည္း မဟုတ္ဘူး၊ ေျပာင္းလဲမႈ အေပၚလုိက္ေလ်ာညီေထြ တုန္ျပန္ႏုိင္ျခင္း ေၾကာင့္သာျဖစ္ပါတယ္။ 

၅။ ေျပာင္းလဲေနပါတယ္။ အရာရာေျပာင္းလဲေနပါတယ္။ ေျပာင္းလဲေနျခင္း သည္သာ မေျပာင္း လဲပဲရွိေနပါတယ္။ Philosophical statement တစ္ခုပါ။ “ Nothing is permanent, everything is changing, only change is not changing”…ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြ အခု ၂၁ ရာစု အထိ ရွိေနေသး တယ္ဆုိတာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ အေပၚ ဟန္ခ်က္ ညီညီ ကစား တတ္လုိ႕ပဲ လုိ႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဆုိးညစ္တဲ့ အုပ္စုိးသူ မင္းေတြရဲ႕ ေခတ္မွာ ကရင္ ေတြ ဟာ ေရွာင္ ရွားျပီး ေတာၾကိဳေတာင္ၾကားေတြမွာ ပုန္းလွ်ိဳၾကတယ္။ ဘ၀ျမွင့္တင္ေပးသူ ေတြနဲ႕ ေတြ႕ လာတဲ့ ေခတ္မွာ လည္း ပညာတတ္အသုိင္းအ၀န္းထဲ၀င္ဆန္႕လာျပန္တယ္။ ေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ ေခတ္ ကာလ အေပၚ ကစားခဲ့ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဘုိးေဘးေတြရဲ႕ ကစားကြက္ေတြပါပဲ။  အခု ေခတ္ ကာလက ေျပာင္းလဲမႈေတြ က ျမန္ဆန္ လာတယ္။ ယွဥ္ျပိဳင္မႈေတြလည္းျဖစ္လာတယ္။ အ ရင္က ရာစု တစ္စု ေလာက္ အခ်ိန္ယူ တည္ေဆာက္ ရတဲ့ အလုပ္ ေတြဟာ အခုဆုိ ဆယ္စု ႏွစ္ပုိင္း ထဲ မွာ ျပီးေျမာက္ ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ လာႏုိင္ၾကတယ္။ အရင္က လနဲ႕ ခ်ီၾကာ သြားရတဲ့ ခရီး ေတြလည္း နာရီ ပုိင္းအ တြင္းနဲ႕ ေရာက္ လာႏုိင္ၾကတယ္။ အခ်ိန္ (Time)  နဲ႕ ေနရာ (Space) ေတြ က်ဳံ႕လာပါတယ္။ ”ေျပာင္း လဲျခင္းကုိေစာင့္ စားေနမွာလား၊ ေျပာင္းလဲျခင္းကုိဖန္တီးၾကမွာ လား” ဆုိတဲ့ အေမးမွာ ‘ Don’t wait for change! but make change happen” ဆုိတာ ျဖစ္လာေနပါျပီ။ ေျပာင္းလဲမွာကုိ မေစာင့္နဲ႕ ေျပာင္း လဲလာေအာင္လုပ္ေဆာင္ပါ။ ဆုိတဲ့ စကားက မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ ပုိျပီးအေလး သာ သလုိျဖစ္ေနပါျပီ။  ကၽြန္ေတာ္ တုိ႕ကရင္ေတြဟာ ေျပာင္း လဲ ျခင္းကုိ မကုိင္ တြယ္တတ္ရင္ ေျပာင္း လဲျခင္းရဲ႕ သားေကာင္ သာလွ်င္ ျဖစ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ “ If we can not be masters of change, we  will be victims of change”! လုိ႕ဆုိပါတယ္။ ေျပာင္းလဲျခင္းရဲ လႈိင္းလုံးကုိ မစီးႏွင္းတတ္ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ တေတြ ေျပာင္း လဲျခင္းလႈိင္းလုံး ေအာက္မွာ ႏွစ္ျမဳပ္ ၾကမွာပဲ။ ဒါ ဟာေခတ္ ကာလအဆက္ဆက္က စိန္ေခၚမႈ ေတြျဖစ္ခဲ့သလုိ အခု ကာလ ရဲ႕စိန္ေခၚမႈ လည္းျဖစ္ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႕ ကရင္ ဘုိး ေဘးမ်ားေတြဟာ ေခတ္ကာလ ရဲ႕လႈိင္းလုံး ၾကီးေတြကုိ ပုိင္ပုိင္ ႏုိင္ႏုိင္ စီးႏွင္းႏုိင္ခဲ့ ၾကလုိ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႕တေတြ႕ ဒီ ၂၁ ရာစု အထိ သယ္ေဆာင္ လာႏုိင္ခဲ့ၾကတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပုခုံးေျပာင္းတာ ၀န္ရ ယူရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ရဲရင့္ျပတ္ သားၾကဖုိ႕ရန္ လုိအပ္လာပါျပီ။ ဒီေျပာင္း လဲလာတဲ့ ေခတ္ရဲ႕ လုိင္းလုံးေတြကုိ ဘယ္ လုိစီးႏွင္းျပီး ခရီး ဆက္ၾကရမလဲ ဆုိတာကုိ ကရင္ ေတြ႕ ဆုံပြဲတုိင္း မွာ ေဆြးေႏြးစရာ ေခါင္းစဥ္ တစ္ခုအျဖစ္ အျမဲပါ ၀င္သင့္ပါတယ္။  

၆။ ကမၻာ့ ေျမပုံေပၚနဲ႕ ကမၻာ့လူမ်ိဳးေတြၾကားမွာ ကရင္ေတြ ရွိေနေသးတယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ တို႕လက္ရွိပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ လူ႕အရင္းအျမစ္ပဲ။ ေထာင္၊ ေသာင္း၊ မကဘူး၊ သန္းခ်ီရွိေနတယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕အေရအတြက္အရ အရင္းအျမစ္အင္အားစုေတြပဲ။ ရွိေနတဲ့အေရအ တြက္ ေတြကုိ ေပါင္းစည္းအင္အား ( collective force) တစ္ခုျဖစ္လာဖုိ႕ ဖန္တီးၾကရမွာျဖစ္တယ္။ အရည္ အခ်င္းအရ ျဖစ္တည္လာရမယ့္ အရင္းအျမစ္ေတြကုိေဖာ္ထုတ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။  အေျခ အေန တစ္ခု ေပၚမွာ မူတည္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႕တေတြဟာ ေခ်ာင္းၾကိဳ၊ ေခ်ာင္းၾကား မွာေနခဲ့ၾက ပါတယ္။ အခုလုိ ပြင့္လင္း လာတဲ့ (infrastructure development) အေျခခံအေဆာက္အဦ၊ ဆက္သြယ္မႈ ေခတ္မွာ ကရင္ေတြ ဟာ ”လမ္းသာ”လာပါျပီ။  ေတာင္ေပၚက ကရင္ေတြ ”သာလာ” တဲ့လမ္း မေပၚေျပးဆင္းလာ ႏုိင္သ လုိ၊ ေျမျပန္႕ကရင္ေတြလည္း ”သာလာ”တဲ့ လမ္းမေပၚေျပး တက္လာ ႏုိင္ပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေျပးတက္ ၾကဖုိ႕ပဲလုိပါတယ္။ ထုိင္ေနလုိ႕ေတာ့ ခရီးမ ေပါက္ႏုိင္ ပါဘူး။ ေျပးလႊား ကစားရတဲ့ ေခတ္နဲ႕ အျပိဳင္အဆုိင္ေခတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြ ႏုိင္ငံတကာ ဘုံကစားကြင္းထဲမွာ ၀င္ေရာက္ ကစားၾက ရပါေတာ့မယ္။ ထုိင္ခုံ ေပၚ ထုိင္ ျပီး ပြဲ ၾကည့္ ေနတဲ့ ပြဲၾကည့္ ပရိတ္သတ္ ( spectators ) ဘ၀ ကုိ စြန္႕ခြာျပီး ကစားသမား ( players) အျဖစ္ ေျပာင္း လဲၾက ခ်ိန္တန္ပါျပီ။ 

၇။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြဟာ အဂၤလိပ္အစုိးရလက္ထက္မွာ (၁၈၂၆-၁၉၄၇) role အခြင့္အလမ္း တစ္ခု၊ အရည္အေသြး capacity တစ္ခု တက္ လာခဲ့တယ္ ဆုိေပမယ့္၊ အမ်ားစုက ေနာက္လုိက္ (followers) စိတ္နဲ႕ပဲသြားခဲ့ျပီး ေခါင္း ေဆာင္ (leader) စိတ္နဲ႕ အရည္အေသြးေတြ ထုိက္သင့္ သေလာက္ မထြက္ေပၚလာခဲ့ပါဘူး။ ထင္ ရွား တဲ့ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ၾကီး တစ္ခ်ိဳ႕က လြဲလုိ႕ေပါ့ ေလ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြက သူမ်ား ေနာက္ လိုက္ရတာသိပ္ၾကိဳက္ၾကတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခုိင္းရင္ ဘယ္သူမွ မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ ေခါင္း ေရွာင္ခ်င္ၾကတယ္။  တာ၀န္ယူရဲတဲ့သတၱိလုိေန ေသးတယ္လုိ ျမင္မိတယ္။ အခြင့္အေရး ပိတ္ပင္မႈ ေတြနဲ႕ အဖိႏွိပ္ခံ ဘ၀ မွာ က်င္လည္ခဲ့ၾကရတဲ့ အခါမွာ ကုိယ့္ ကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္မႈအား နည္း တတ္ၾက တယ္။ သူတစ္ပါးအေပၚ မွီခုိစိတ္ေတြ မ်ားလာတတ္တယ္။ ဒီေန႕ ဒီအားနည္းခ်က္ ေတြကုိ အားသာ ခ်က္ေတြအျဖစ္ေျပာင္းလဲ ၾကရ ပါလိမ့္မယ္။ ဒီအနာ အဆာ ေတြကုိ ကုသျပီး က်န္းမာသန္စြမ္း တဲ့ ကရင္လူ႕ေဘာင္လူ႕အဖြဲ႕ အ စည္း ေတြကိုထူ ေထာင္ၾကရ ပါလိမ့္မယ္။ ဒါမွသာ ဒီ ၂၁ ရာစု မွာ ကရင္ ေတြဟာ ေတာက္ ေျပာင္တဲ့ အနာဂတ္ကုိ ဖန္တီးႏုိင္ၾက ပါလိမ့္မယ္။ ပြင့္လင္းျမင္သာလာတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕ အစည္းသစ္ မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြ ဟာ မီးေရာင္ ေအာက္က ဇါတ္ခုံ စင္ျမင့္ေပၚ မွာ တက္ ေရာက္ ေဖ်ာ္ ေျဖဖုိ႕ ေနရာယူၾကရပါေတာ့မယ္။ ခင္းက်င္း ထားတဲ့ သစ္ေသာ စင္ျမင့္ ေတြျဖစ္တဲ့၊ လူမႈေရး စင္ျမင့္၊ စီးပြားေရးစင္ျမင့္၊ နည္းပညာစင္ျမင့္၊ နုိင္ငံေရး စင္ျမင့္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ကရင္ လူငယ္ မ်ိးဆက္သစ္ေတြ တက္ေရာက္ ေနရာယူ တင္ဆက္ဖုိ႕ လုိအပ္ေနပါျပီ။ အခုေလာ ေလာဆယ္ ရွိေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ကရင္ေခါင္း ေဆာင္ေတာ္ ေတာ္မ်ား မ်ားဟာ ဘာသာေရး စင္ျမင့္ ေပၚကပဲ ေနရာယူတာရွိေနေသးတယ္။ ဒီဘာသာေရး အပုိင္းမွာပဲ ကၽြန္ ေတာ္တုိ႕က အားသာ ေနလုိ႕ပဲလား၊ ပုိျပီး စိတ္၀င္စားမႈ မ်ားေနလုိ႕ ပဲလား၊ မဟုတ္ရင္လည္း ပုိျပီး ေလာကီ ေရးရာနဲ႕ ကင္း ကင္း ကြာကြာ ေနခ်င္လုိ႕ပဲလား ဆုိတာေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။ လက္ရွိကရင္ အဖြဲ႕အစည္း ေတြရဲ႕ ေခါင္း ေဆာင္ ေတာ္ ေတာ္ မ်ားမ်ား ဟာ ဘာသာေရး၊ သာသနာေရးနဲ႕ ႏြယ္ ျပီး လူထုေရွ႕ ေရာက္ လာၾက သူေတြ မ်ား ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အထက္ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ စင္ျမင့္သစ္ ေတြမွာ လည္း ကရင္ လူငယ္မ်ိဳး ဆက္သစ္ ေတြ တက္ေရာက္ႏုိင္ဖုိ႕ရန္ ျပင္ဆင္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ 

၈။ ေရာက္ရွိလာတဲ့ ၂၁ ရာစုမွာ ကရင္ေတြဟာ ” ကရင္တစ္မ်ိဳးတည္းျဖစ္ျခင္း” (Being One Karen), ဘုံအေျခခံအုပ္ျမစ္ ( common ground) တစ္ခုေပၚ ကေနရပ္တည္ျပီး လုပ္ရွား ဖုိ႕ရန္ လုိအပ္ ပါတယ္။ အေျခအေန၊ အေၾကာင္းတရား အမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚ မွာ ကရင္ေတြဟာ ကြဲ ျပားျခား နားျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေတာင္ေပၚ၊ ေျမျပန္႕၊ ပုိး၊ စေကာ၊ ခရစ္ယာန္ကရင္၊ ဗုဒၵဘာသာကရင္၊ စာျဖဴ၊ စာနီ၊ စေနသင္းကရင္၊ အဂၤလီကန္ကရင္၊ စသည္ျဖင့္ ဘာသာေရး၊ ေဒသစကား၊ ေနထုိင္ရာေဒသ၊ အေပၚမူတည္ျပီး ကြဲျပားသြား ၾကပါတယ္။ ေဖာ္ျပပါ အလႊာ ကေန တဆင့္ ဆင္းလုိက္မယ္ ဆုိရင္ “ကရင္တစ္မ်ိဳး တည္းျဖစ္ၾကျခင္း” ( Being One Karen) ဆုိတဲ့ ဘုံရပ္တည္ခ်က္တစ္ခု မွာ ကၽြန္ ေတာ္တုိ႕ကရင္ေတြ ဆုံမွတ္တစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တည္ေနၾကမွ သာလွ်င္ စည္းလုံးခုိင္မာတဲ့ အင္အား စုတစ္ခု ဆုိတာေပၚ ထြက္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါကုိေတာ့ အမ်ိဳးသားေရးကုိ အေျခ ခံတဲ့ စုစည္းႏုိင္မႈ တစ္ခုလုိ႕ ေျပာ ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိ  “ကရင္ တစ္မ်ိဳး တည္းျဖစ္ၾကျခင္း” ( Being One Karen)  လုိ႕ေျပာတဲ့ အခါမွာ Unity in Diversity ကုိ ပဲ အေျခ ခံ မူအေနနဲ႕သြားရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဘာသာ ေရး၊ ကုိးကြယ္ ယုံၾကည္ မႈအရ ကြဲျပားႏုိင္တယ္။ ေနရာ ေဒသေပၚ မူတည္ျပီး ကြဲျပားၾကမယ္။ ေဒသခံစကား အရကြဲ ျပားၾက မယ္။ ဒါေပမယ့္ ”ကရင္တစ္မ်ိဳးတည္းျဖစ္ျခင္း” လုိ႕ေခၚ မယ့္ Being One Karen အလႊာ မွာ ကၽြန္ ေတာ္တုိ႕ အားလုံး ဆုံမွတ္ ယူၾက ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါသည္သာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ မူလဇစ္ျမစ္ ( root ) ပဲ၊ အဲဒီ အျမစ္ ကေန၊ ကရင္ ပင္စည္၊ အကုိင္း အခက္ ေတြကုိ ေ၀ဆာ ေစၾကရ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
၉။ တစ္ကမၻာ တစ္ရြာျဖစ္ လာတဲ့ ေခတ္မွာ ကရင္ေတြ ပုိျပီး မၾကာခဏေတြ႕ဆုံ၊ စုစည္းၾက ရပါမယ္။ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးျခင္းယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခုကုိ ေဖာ္ထုတ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ယခုလုိ က်င္းပတဲ့ ေတြ႕ ဆုံပြဲေတြကုိ ဒါထက္က်ယ္ျပန္႕တဲ ေတြ႕ဆုံပြဲေတြအထိ ျဖစ္ လာႏုိင္ဖုိ႕ ၾကဳိးစားၾကရပါမယ္။ ေက်း ရြာအလုိက္၊ ျမိဳ႕နယ္အလုိက္၊ ခရုိင္အလုိက္၊ တုိင္းေဒသအလုိက္၊ ႏုိင္ငံအတုိင္းအတာ၊ နိုင္ငံ တကာ အတုိင္းအတာ အထိ၊ ပုိမုိ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ ေတြ႕ဆုံပြဲ ေတြကုိ ၂၁ ရာစု ရဲ႕ ပန္းတုိင္ တစ္ခု အျဖစ္ ထား ရွိၾက ရင္ မေကာင္းေပဘူးလား။  

၁၀။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနထုိင္ရာ ဧရာ၀ တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ (ထီးထာကလုံး) မွာ ေတာ့ ကရင္ေပါင္း စည္းညီ ညႊတ္ေရး လႈပ္ရွားမႈေတြ လုပ္ေဆာင္ ေနၾကပါျပီ။ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးေန႕ဟာ ေဒသအ လုိက္ က်င္းပတဲ့ ပြဲေတာ္ျဖစ္လာသလုိ၊ ကရင္ေက်းရြာ အသီသီးရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ ပြဲေတာ္ျဖစ္ေနပါျပီ။ ကရင္ရုိး ရာ ၀တ္စုံေတြကုိ လည္းပြဲေတာ္ အခမ္းအနားေတြမွာ ခမ္းနားစြာေတြျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ေႏြရာ သီက ရင္စာ ေပသင္တန္း ေတြဟာလည္း ျမိဳ႕နယ္အသီးသီး (အားလုံးမဟုတ္ေသး ေသာ္ လည္း) ဦးစီးေဆာင္ရြက္ တဲ့ အဆင့္ အထိ တက္လာ ေနပါျပီ၊ ဒီႏွစ္ ေႏြရာသီ အတြက္ဆုိရင္ ကက္လသစ္အသင္းေတာ္ ကေန လူငယ္ ေတြကုိ (၉) ျမိဳ႕နယ္က စုေဆာင္းျပီး ဧရာ ၀တီ တုိင္း ေဒသၾကီးထဲမွာ (၁၂) ျမိဳ႕နယ္ကုိ ဆရာ/မ ဦးေရ (၇၀) ေစလႊတ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိ အင္အား အေနအထားနဲ႕ လုပ္ေဆာင္လာႏုိင္ခဲ့တာ အခုဆုိရင္ (၅)ႏွစ္ေျမာက္ျဖစ္လာပါျပီ။  ကရင္ တုိင္းရင္း သားဖတ္စာကုိ လည္း ေက်ာင္ခ်ိန္ျပင္ပဖတ္စာ အျဖစ္ အစုိးရ မူလ တန္း ေက်ာင္း တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ျပန္ လည္အသက္၀င္ေနပါျပီ။ ကရင္မိဘတုိင္းက မိမိတုိ႕ သား သမီးေတြကုိ ကရင္လုိ စကားေျပာေပး၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ကရင္နာမည္ေတြမွည့္ေပးျခင္း အားျဖင့္ ကရင္ျဖစ္ျခင္းကုိ ပုံေဖာ္သြား ေနၾက ပါျပီ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ကရင္ရြာေတြလည္း ဗမာလုိေရာ၊ ကရင္လုိေရာ ပါတဲ ဆုိင္းပုတ္ေတြ တင္ ေနၾကပါျပီ။ ကရင္ ပညာတတ္လူငယ္ေလးေတြက ကရင္ရြာ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြမွာ ေက်း ရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး တာ၀န္ ယူၾက ပါျပီ။ ျမိ႕နယ္၊ ခရုိင္၊ တုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရုံးေတြမွာ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကရင္လူ ငယ္ေတြ မ်ား မ်ားေတြ႕လာမယ့္ ၂၁ ရာစု ကုိ ေတြးျမင္ၾကပါစုိ႕လား။  အနာဂတ္က ရင္ေတြဟာ ရွိတဲ့ ေနရာ၊ ေရာက္တဲ့ ေနရာတုိင္းမွာ အသက္၀င္လႈပ္ရွား ေသာႏုိင္ငံသားေကာင္းမ်ား (active citizens) ျဖစ္ျပီး ၂၁ ရာစု ကုိ ပုံေဖာ္သြားၾက ပါစုိ႕လား။
…………..
Ref: Special Talk given at “ Pan Pwo Karen Christian Fellowship” held in Bishop Home, Yangon from 28 to 30 November 2013.
ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚကရင္လူငယ္ေတြ႕ဆုံပြဲ၊ မရမ္ေခ်ာင္းရြာ၊ ပုသိမ္၊ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသၾကီး
Fr. Henry Eikhlein
Catholic Diocese of Pathein
Ayeyarwaddy Region, Myanmar
May 21, 2014

ကရင္လူဦးေရႏွင့္ပါတ္သက္၍ ေရးသားခဲ့ေသာ ဆရာသာထုိ ၏ အျမင္အေပၚ သုံးသပ္ျခင္း



၁။ ေက၊အင္၊ယူ ဌာနခ်ဳပ္အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္ခဲ့သူ ဆရာသာထုိသည္ ”ကရင္ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရး” အမည္ ရွိ စာအုပ္ကုိ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ အုပ္ေရ (၃၀၀၀) ပုံႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ အဆုိပါစာအုပ္ကုိ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ ဒုတိယအၾကိမ္အုပ္ေရ (၂၀၀၀) ျဖင့္ ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ျပန္သည္။ ပညာတတ္ ကရင္ လူ ထုၾကားထဲ တြင္ ေရာင္းရအေကာင္းဆုံးစာအုပ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္းခံရျပီး ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၈ ရက္ ေန႕စြဲျဖင့္ ဗမာသစ္၊ စာပုံႏွိပ္တုိက္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ျဖင့္ တတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ရသည္။ တတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀ေသာ ဆရာသာထုိ၏ ”ကရင္ႏွင့္လြတ္လပ္ေရး” စာအုပ္တြင္ စာမ်က္ႏွာ ၆၇ မ်က္ႏွာပါရွိသည္။ စာမ်က္ႏွာ ၁ မွ ၄၀ အထိသည္ ပထမအၾကိမ္၊ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀ခဲ့သည့္ စာအုပ္ အတုိင္းဟု ယူဆရသည္။ လြတ္လပ္ေရးမတုိင္ခင္ (၁၉၄၆၊ ၁၉၄၇) တြင္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ သုိ႕ေသာ္ တတိယအၾကိမ္ပုံႏွိပ္ထုတ္ေ၀ ေသာစာအုပ္မွာ လြတ္လပ္ေရးရျပီး လပုိင္းအလြန္တြင္ျဖစ္သည္။ ထုိအ ေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ (၃) ခန္းကုိ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္သည္ဟုယူဆရေပမည္။ ဆရာသာထုိ၏ တတိယ အၾကိမ္ ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ ခဲ့ေသာ ”ကရင္ႏွင့္လြတ္လပ္ေရး” ဆုိသည့္စာအုပ္တြင္ ေဖာ္ျပပါ အခန္းမ်ားပါ၀င္သည္။ ယင္းတုိ႕မွာ၊ ကရင္မ်ား ဆင္းသက္လာပုံ၊ ကရင္ လူဦးေရ၊ ကရင္၏ စိတ္ေနစိတ္ထား၊ ကရင္၏ယဥ္ေက်းမႈ၊ အလုပ္အကုိင္၊ ကရင္ႏွင့္ အစုိးရအမႈထမ္းျခင္း၊ ကရင္ႏွင့္ စစ္မႈထမ္းျခင္း၊ ကရင္ႏွင့္ဗမာ၊ ကရင္ႏွင့္ႏုိင္ငံေရး၊ ကရင္ႏွင့္စည္း လုံးညီ ညြတ္ေရး၊ ကရင္ႏွင့္ လြတ္လပ္ ေရး၊ ႏွင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ အခန္းမ်ား အျဖစ္၊ လြတ္လပ္ေရးလမ္းစဥ္၊ လြတ္လပ္ေရး အရသာ၊ လြတ္လပ္ေရး ၏ တာ၀န္မ်ား စသည့္ အခန္း မ်ားပါ၀င္သည္။ ယခု စာေရးသူ ၏ လက္ထဲတြင္ ေရာက္ရွိေနသည့္ မိတၱဴ မွာ တတိယအၾကိမ္ထုတ္ ဆရာသာထု၏ ကရင္ႏွင့္လြတ္လပ္ေရး စာ အုပ္ျဖစ္ပါသည္။ 

၂။ ေဖာ္ျပအခန္းမ်ားထဲ မွ ကရင္လူဦးေရႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ဆရာသာထုိ၏ အျမင္ကုိ ဤေနရာ တင္ျပ လုိပါသည္။ ဆရာသာထုိ၏ ေရးသားခ်က္အရ “၁၉၃၁ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္း၌ ျမန္မာ ၁၆ မ်ိဳးရွိ၍ ကရင္လည္း ၁၆ မ်ိဳးရွိသည္ဟု ေဖာ္ျပ၏။ ရခုိင္၊ ထား၀ယ္၊ ျမိတ္၊ ႏွင့္အျခား လူမ်ိဳးငယ္ ၁၂ မ်ိဳးကုိ ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲ၌ အပါ အ ၀င္ျဖစ္၏။ ကရင္ ၁၆ မ်ိဳးအထဲ၌ ေတာင္သူမ်ားပါ၀င္၏။ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္း၌ ရွမ္း ၁၁ မ်ိဳး၏ လူဦး ေရသည္ ၁၁၃၇၄၀၆ ရွိသည္ဟုေဖာ္ျပ၏။ ရွမ္းလူမ်ိဳးထဲ၌ ယုိးဒယား လူမ်ိဳး၊ အာနမ္လူမ်ိဳး၊ ရွမ္းတရုပ္၊ ရွမ္းဗမာ၊ မ်ားလည္းပါ၀င္၏။ မြန္လူမ်ိဳး၏ လူဦးေရ ၃၃၆၇၂၈ ရွိ၌ မြန္ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးတည္း သာရွိ၏။” ဆရာသာထုိ၏ ေရး သားခ်က္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ ျမန္မာ ၁၆ မ်ိဳးႏွင့္ ကရင္ ၁၆ မ်ိဳးဟူ၍ မွ်တေသာ မ်ိဳးႏြယ္စုအေရအတြက္ကုိ ေဖာ္ျပ သည္။ ျမန္မာ ၁၆ မ်ိဳးထဲတြင္ ရခုိင္၊ထား၀ယ္၊ ျမိတ္ ဟူ၍ သာေဖာ္ျပျပီး အျခားလူမ်ိဳးငယ္ ၁၂ မ်ိဳးကုိ ျမန္မာ လူမ်ိဳးထဲ၌ ပါ၀င္သည္ဟုဆုိျပန္သည္။ အျခား လူမ်ိဳးငယ္ ၁၂ မ်ိဳးတြင္ ဗမာ လည္းတစ္မ်ိဳး ပါ၀င္သည္ဟု ယူဆ ႏုိင္သည္။ ထုိစဥ္ကတည္းက ျမန္မာႏွင့္ ဗမာ လူမ်ိဳးအသုံးအႏႈန္းဆုိင္ရာ ခြဲျခားထားမႈကုိ ေတြ႕ရသည္။ ( ေနာက္ပုိင္း တြင္ ျမန္မာႏွင့္ ဗမာ ထပ္တူ သုံးႏႈန္းလာျခင္း မွာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါသည္။ ျမန္မာမ်ားကုိ ဗမာမ်ား က လႊမ္းမုိးလုိက္ျခင္းေလာ။ သုိ႕တည္းမဟုတ္ ဗမာ မ်ားကုိ ျမန္မာမ်ား က လႊမ္းမုိးသြားျခင္းေလာ။ )

၃။ ကရင္ ၁၆ မ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာ ၁၆ မ်ိဳးလူဦးေရႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္ကို ဆရာသာထုိက ေအာက္ပါ အတုိင္း ေဖာ္ျပ လုိက္ သည္။
ခုႏွစ္
တစ္ျပည္လုံး(တစ္ႏုိင္ငံလုံး)
ျမန္မာ
ကရင္
၁၉၂၁
၁၃၂၁၂၁၉၂
၈၆၈၃၀၃၅
၁၂၂၀၃၅၆
၁၉၃၁
၁၄၆၄၇၄၉၇
၉၆၂၇၁၉၆
၁၃၆၇၆၇၃
၁၉၄၁
၁၆၈၂၃
…
…

ေဖာ္ျပပါဇယားကြက္ကုိၾကည့္လွ်င္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး၏လူဦးေရစာရင္းကုိေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း၊ ျမန္မာ ႏွင့္ ကရင္လူဦးေရတုိ႕ကုိ ေဖာ္ျပထားျခင္းမရွိသည္ေတြ႕ရသည္။ ထုိအခ်က္ႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဆရာ သာ ထုိ ကုိယ္တုိင္ ေျပာဆုိခ်က္ကုိ ဤ ကဲ့သုိ႕ေတြရသည္။ “ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ၌ ကရင္ လူဦးေရမည္မွ် ရွိသည္ ကုိကား မသိရပါ။ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္းအတုိင္း ျမန္မာျပည္၌ ကရင္တစ္ ေယာက္ရွိလွ်င္ ျမန္မာ ၇ ေယာက္ရွိ၏”  ဆက္လက္၍ ဆရာသာထုိက “ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ အထိ လူဦးေရ ၂၁၇၆၃၀၁ တုိး သည္ကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ကရင္လူဦးေရ ၂၀၀၀၀၀ ေလာက္တုိးသင့္ေၾကာင္း” ေ၀ဖန္ေျပာဆုိခဲ့သည္။ ကြာျခင္းသည့္အခ်ိန္ႏွင့္အေျခအေနကုိ စဥ္းစားႏုိင္ပါသည္။ ၁၉၂၁၊ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ အခ်ိန္မ်ားသည္ အဂၤလိပ္ အစုိး ရ၏ ကြပ္ကဲမႈေအာက္တြင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ သန္းေခါင္စာ ရင္းမ်ားျဖစ္ျပီး၊ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယ ကမၻာ စစ္တြင္းႏွင့္ ဂ်ပန္တုိ႕ ၀င္ေရာက္ခ်ိန္အနီးတြင္ ေကာက္ယူခဲ့ရေသာ လူဦး ေရသန္းေခါင္စာရင္းျဖစ္သည္။ ထုိအ ေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္းသည္ မွန္ကန္ ေသာ ကိန္းဂဏန္း ကုိေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္း မရွိႏုိင္ခဲ့ ေၾကာင္း ယူဆႏုိင္သည္။ 

၄။ ဆက္လက္၍ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူ ျခင္း၏ မွားယြင္းခ်က္အားနည္းခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ကရင္လူဦး ေရ စာရင္း မွာ ပကတိရွိသည္ထက္မ်ားစြာေလ်ာ့နည္းေၾကာင္းကုိ ေအာက္ပါအတုိင္းေဖာ္ျပထား သည္။ “ သန္း ေခါင္စာရင္းေကာက္ယူရာ၌ ကရင္လူဦးေရအမွန္အတုိင္းထက္ မ်ားစြာေလ်ာ့ေၾကာင္းကုိ ကရင္မ်ား ကသိရွိရ၏။  ကရင္လူဦးေရေလ်ာ့ျခင္း၏အေၾကာင္းရင္းမ်ားကား ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္၏။” ဤ ေနရာတြင္ ဆရာသာထုိက ကရင္ လူဦးေရေလ်ာ့နည္းရျခင္းအေၾကာင္းရင္း ၃ ခ်က္ကုိ ကြင္းကြင္း ကြက္ကြက္ ေဖာ္ျပ လုိက္သည္။ ”  (က) သန္းေခါင္စာရင္းယူေသာသူမ်ားေပါ့ဆမႈတစ္ေၾကာင္း၊ (ခ) စာရင္းယူေသာသူမ်ားသည္ လုိလားခ်က္မ်ားကုိ နားမလည္မႈတစ္ေၾကာင္း (ဂ) ကရင္မ်ား၏ေပါ့ဆမႈ၊ နားမလည္မႈလည္းတစ္ေၾကာင္း” ဟူ၍ ဆုိထားသည္။ ဆုိလုိခ်က္ ၃ ခ်က္ကုိ ပုိမိုရွင္းလင္းရန္ထပ္ဆင့္ ရွင္းျပလုိက္ျပန္သည္။ ” အခ်ိဳ႕စာရင္း ယူေသာသူမ်ားသည္ ကုိယ္တုိင္ေသခ်ာစြာေမးျမန္းျခင္းမျပဳပဲ လြယ္ကူ ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ သာ မွန္းဆ၍ စာရင္းယူၾက၏။ အခ်ိဳ႕ တုိ႕က ျမန္မာတိုင္းရင္းသားဆုိလွ်င္ ျမန္မာေခၚ ရမည္ ဟုယူဆၾက၏။ အခ်ိဳ႕ တို႕က ဗုဒၵဘာသာ၀င္သူတုိင္း ျမန္မာ ဟုယူဆၾက၏။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ကရင္စကား မတတ္ လွ်င္ ျမန္မာ ဟုယူ ဆ၏။”  
ေဖာ္ျပအခ်က္မ်ားကုိ ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ ၁၉၂၁၊ ၁၉၃၁၊ ၁၉၄၁ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈမ်ားတြင္ ရွိသင့္ရွိ အပ္ သည့္ အသိႏွင့္အတတ္ပညာ( နည္းပညာ) လုိအပ္ခ်က္မ်ား ( ေကာက္ယူသူမ်ားႏွင့္ ခံယူသူမ်ား) ရွိ ခဲ့ျခင္း ေၾကာင့္ မွန္ကန္သည့္ ကရင္လူဦးေရစာရင္းမရရွိခဲ့ေၾကာင့္ ဆရာသာထုိကေထာက္ျပခဲ့သည္။

၅။ သုိ႕ေသာ္ ဆရာသာထုိက ဂ်ပန္ေခတ္ ( ၁၉၄၂-၁၉၄၅) ခုႏွစ္ အတြင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ဂ်ပန္ ေခတ္ လူဦးေရ စာရင္းေကာက္ယူျခင္းကုိ ခ်ီးမြမ္းမွတ္တမ္းတင္ထားသည္။ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ သန္း ေခါင္ စာရင္း မ်ားတြင္ ကရင္ လူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ အမွန္ကန္ဆုံး စစ္တမ္းမွာ ဂ်ပန္ေခတ္၌ေကာက္ယူခဲ့ေသာ လူဦးေရစာ ရင္းျဖစ္သည္ ဟုဆုိ သည္။ ” ဂ်ပန္တုိ႕ျမန္မာျပည္ကုိစုိးမိုးေသာအခါ၊ ကရင္လူဦးေရအမွန္ကုိ အထူးဂရုစုိက္၍ ယူၾက၏။ သူတုိ႕၏ စာရင္းအရ ကရင္ ၄ သန္းခြဲ ရွိသည္ဟုထင္ရွား၏။ ဂ်ပန္တုိ႕၏ သန္းေခါင္စာရင္းသည္ ကရင္လူဦးေရအမွန္ႏွင့္ အနီးဆုံးဟုယူဆရမည္။” ထုိ႕ေနာက္ဆက္၍ အဘယ္ေၾကာင့္ ဂ်ပန္ေခတ္၌ ဂ်ပန္တုိ႕သည္ ကရင္လူဦးေရကုိ အနီးကပ္ဆုံးအမွန္အ ကန္ေကာက္ခဲ့ေၾကာင္း ကုိ ယခုကဲ့သုိ႕ ဆုိ ထားျပန္သည္။ ” အေၾကာင္းကား ဘီ၊ အုိင္၊ေအ ေခတ္၌ ကရင္ျမန္မာ အဓိကရုဏ္းၾကီးသည္ ကရင္ ႏွင့္ျမန္မာကုိ ခြဲျခား ေစသျဖင့္ ကရင္တုိ႕ သည္ ျမန္မာဟု အေခၚ မခံခ်င္ပဲ အမွန္အတုိင္းေဖာ္ျပၾက၏။ ကရင္မ်ားကုိ ဂ်ပန္မ်ားက သူလွ်ိဳ မ်ား၊ သူပုန္မ်ားဟု ယူဆသျဖင့္ ျမန္မာ မ်ားက ျမန္မာစာရင္းထဲ မထည့္ လုိၾကေပ။”   လူမ်ိဳးေရး အဓိကရုဏ္း ( ၁၉၄၂၊ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚႏွင့္ ဖါပြန္နယ္) ၏ ေနာက္ဆက္ တြဲအျဖစ္ ထြက္ေပၚ လာေသာ လူဦးေရ စစ္တမ္းအမွန္ဟုဆုိရေပမည္။ 

၆။ ယခုတင္ျပလုိက္ေသာ ဆရာသာထုိ ၏ ကရင္လူဦးေရႏွင့္ပါတ္သက္သည့္ အျမင္ကုိ စာေရးသူအေနျဖင့္ သူ၏ မူရင္းစာ သား အတုိင္း  ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းသည္။ စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ အဂၤလိပ္ေခတ္တြင္ ေကာက္ ယူခဲ့ ေသာ လူဦးေရသန္းေခါင္းစာရင္း ကတည္းကပင္ ပကတိ အေျခအေနအတုိင္း ေဖာ္ျပႏုိင္ခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ သည္ ကုိ သိေစခ်င္သည္။ သေဘာရုိးရုိးျဖင့္ မွားယြင္းခဲ့ျခင္းေလာ၊ သုိ႕တည္းမဟုတ္ နည္းပညာအရ ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိ၍ မွာယြင္းခဲ့ျခင္းေလာ၊ တမင္ေပါ့ဆ၍ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းေလာ၊ မ၀ဖန္လုိေတာ့ပါ။ အဂၤလိပ္မ်ား ကုိလုိနီ နယ္ပယ္ ကုိ ဆုတ္ခြာရန္ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိလြတ္လပ္ေရး ေပးရန္စဥ္းစား ေသာ အခါ တြင္ သူတုိ႕ေကာက္ယူခဲ့ေသာ ၁၉၃၁ လူဦးေရစာရင္းကုိ အေျခခံ၍ စဥ္းစားပါသည္။ ထုိ အခ်ိန္က ေလ်ာ့ နည္း ေနေသာ ကရင္လူဦးေရစာရင္း အေပၚ အေျချပဳလ်က္ (ထုိစဥ္က ကရင္ ၄ သန္းရွိ ေနသည္ကုိ ၁ သန္းေက်ာ္သာရွိသည္ဟူ၍ ၁၉၃၁ သန္းေခါင္ စာရင္ တြင္ပါရွိျခင္း) ကရင္တုိ႕၏ သီျခား လြတ္ လပ္ေသာျပည္နယ္ေတာင္းဆုိမႈ ကုိ စာရင္းမ၀င္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ျပန္လည္ ၍ အဖတ္ ဆည္မရ ေတာ့ ေသာ သမုိင္းတစ္ေကြ႕၏ အမွားမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ႕ေသာ အမွား မ်ား သည္လည္း ေနာက္ဆုံး ေကာက္ ယူခဲ့သည့္ ၁၉၇၃၊ ၁၉၈၃ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူျခင္းမ်ားတြင္ မွား ယြင္း ခဲ့ျပန္သည္။ သုိ႕ေသာ္ ႏွစ္ ၃၀ ၾကာျပီးမွ ယခု ျပန္လည္ ေကာက္ယူမည့္ ၂၀၁၄  သန္းေခါင္စာရင္းသည္ ပက တိရွိေနေသာ ကရင္ လူမ်ိဳးႏြယ္စု အမည္ မွန္ကန္စြာျဖင့္ေဖာ္ျပေသာ ကရင္လူမ်ိဳး လူဦးေရစာရင္း ကုိ ေဖာ္ျပ ႏုိင္ၾက လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေနပါသည္။ 

Fr. Henry Eikhlein ( Jan 12,2014)